Am 7,2-6
WIZJE PROROKA
Pierwsza wizja: szarańcza
Druga wizja: susza
7 2 i gdy ona zjadała doszczętnie trawę na ziemi, prosiłem: «Panie Boże, przebacz, jakże się ostoi Jakub? Przecież jest taki mały». 3 Zmiłował się Pan nad nim: «To się nie stanie» - rzekł Pan.
4 To mi ukazał Pan Bóg: <Pan Bóg> powołał jako narzędzie sądu ogień i strawił Wielką Otchłań, i strawił dział Pański*. 5 I prosiłem: «Panie Boże, przestań, jakże się ostoi Jakub? Przecież jest taki mały». 6 Zmiłował się Pan nad nim: «Również i to się nie stanie» - mówi Pan Bóg.
